Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου
Κοντά στα κύματα
θα χτίσω το παλάτι μου
Θα βάλω πόρτες
μ' αλυσίδες και παγώνια
Και μες στη θάλασσα
θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες
μου φάγανε τα χρόνια
Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια
Ξυπνώ μεσάνυχτα
κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω
ποιος σου το' πε αδυναμία
Που λογαριάζω
το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο
τον κόσμο στα σημεία
Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια...
Αγαπημένη Χάρις Αλεξίου.. Αγαπημένο τραγούδι...
Αλήθεια πόσο μπορεί να αλλάξει η ζωή σου μέσα σε μία εβδομάδα; Αλήθεια πώς τα καταφέρνει η ζωή και φέρνει τα πάνω κάτω;
Τελειώνει σιγά σιγά και ο Φεβρουάριος, ο μήνας που πίστευα πως θα ήταν ο καλύτερος της ζωής μου. Και όμως.. Η ζωή είχε άλλα σχέδια..
Δεν φταίει όμως η ζωή, οι άνθρωποι και οι επιλογές τους είναι εκείνοι που την καθορίζουν... ένα λάθος μπορεί να σου καταστρέψει ολόκληρη τη ζωή..
Δεν ξέρω τι άλλο να πω...
Αυτό που θα πω μόνο είναι το εξής..
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ να γκρινιάζετε για μικρά και ασήμαντα πράγματα! Η ζωή είναι το ομορφότερο δώρο που μας έκανε ο Θεός.
Εμείς κάνουμε τη ζωή μας δύσκολη! Ας δεχτούμε τον εαυτό μας για αυτό που πραγματικά είμαστε. Εκείνος που θα μας αγαπήσει πραγματικά θα αγαπήσει τον πραγματικό εαυτό μας και όχι τα ρούχα και τα παπούτσια που φοράμε.
Στα μικρά πράγματα βρίσκεται η ουσία...στα μικρά η ευτυχία!
Τα πραγματικά προβλήματα που μπορεί να σας οδηγήσουν στην δυστυχία είναι άλλα. Που ούτε τα φαντάζεσται! Μην αφήνετε λοιπόν τη ζωή να περνάει και μην την ζείτε όπως πρέπει!
Χαμογελάστε !!!
Καλό υπόλοιπο Φεβρουαρίου. Να περάσετε καλά ! Θα τα ξαναπούμε...
Μαρία*






















Μαρ =)